www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
/Jest taka żydowska historia.
/Zwykły, żydowski kawał.
/Ojciec uczył syna, jak się mniej bać,
/by być odważniejszym,
/każąc mu skakać ze schodów.
/Stawiał syna na drugim schodku i mówił: "Skacz".
/"Złapię cię".
/Potem na trzecim.
/I mówił: "Skacz. Złapię cię".
/Mały chłopiec bał się, ale ufał ojcu i robił to, /co mu mówił - skakał w jego ramiona.
/Ojciec stawiał go na następnym schodku,
/a potem na następnym.
/Za każdym razem mówiąc: /"Skacz. Złapię cię".
/Aż chłopiec skoczył /z bardzo wysokiego schodka,
/ale tym razem ojciec się odsunął.
/A chłopiec upadł na twarz.
/Podniósł się krwawiąc i płacząc.
/A ojciec powiedział mu:
/"To cię nauczy".
Proszę, załóż sweter.
Nie.
Nie bądź śmieszna, trzęsiesz się jak galareta.
- Włóż ten sweter. - Nie.
Mamo.
Na miłość boską.
/KIEDYŚ MNIE ZNAJDZIESZ
/występują:
.:: Grupa Hatak Movies - Hatak.pl::.
Tłumaczenie: Magata Korekta: JediAdam
Biorę cię na zawsze.
W prawdzie i sprawiedliwości.
W dobroci i miłosierdziu.
To dla ciebie.
Umieram.
Nie umierasz. Miałaś epizod i chcą cię zatrzymać na obserwację.
Szabat, Szalome.
- Ona zawsze umiera. - Dlaczego tak się spieszysz?
Przepraszam, obchód trwał całą wieczność.
Miłego wieczoru.
Dziękuję.
Spóźniasz się na szabat i musisz mówić obcym o naszych sprawach.
Mamo, masz szczęście, że w ogóle przyszliśmy.
Mam szczęście? Że przyszliście na szabat, jak to? Nie podjadaj.
Ponieważ mamy XXI wiek. Nie jesteśmy w Babilonie.
Nie musimy sobie przypominać, jacy straszni są nasi władcy.
- Sednem szabatu jest... - Spóźniłam się 11 minut.
Ciągle się denerwujesz, a to nigdy nie spowodowało,
że jakaś kobieta zaszła w ciążę.
Denerwuję się? Próbujemy od 10. miesięcy.
Wszyscy muszą kiedyś to przeżyć.
Nie jestem rozdrażniona, po prostu bardzo chciałabym mieć dziecko...
To adoptuj.
...które jest naprawdę moje.
W Chinach wrzucają je do kubłów na śmieci.
Adoptuj dziecko, na Boga!
Adoptuj, a potem staraj się o swoje. Masz 39 lat.
Tak właśnie ty zrobiłaś.
Nie możesz tego zrobić, bo ja tak zrobiłam?
- Bycie do mnie podobną jest tak straszną rzeczą. - To kwestia uczuć.
Nie, skarbie, nie jest.
Gdy był malutki, obserwowałam cię.
Obserwowałam cię, jak na niego patrzysz.
Widziałam jak na siebie patrzycie.
To było inne.
Tego chcę.
Posłuchaj...
Nie ma żadnej różnicy.
Jesteś?
Gdzie jesteś?
Tutaj.
Skarbie, możesz tu przyjść i usiąść na chwilkę?
Za sekundkę.
Cześć.
Usiądź.
Ty wstań.
Skarbie, proszę, usiądź.
I zdejmij płaszcz.
Może ty powinieneś go zdjąć.
Co?
Popełniłem błąd.
Przepraszam.
Popełniłem błąd.
Popełniłeś... co?
Gdybym mógł sprawić, że mnie rok
i moglibyśmy być przyjaciółmi, zrobiłbym to.
Uczymy w salach naprzeciwko.
Widzę cię non-stop, cały dzień.
Ale posłuchaj, chcę...
Chcę, byś o czymś wiedziała.
Chcesz...?
Tak, dziękuję.
Co chcesz, bym wiedziała?
Mam 100% pewności.
To dlatego, że wtedy powiedziałam coś nie tak?
Jeśli chcesz podążyć za tą sprawą z rysunkami, to zrób to.
Miałam na myśli, że...
jeśli mamy mieć dziecko, ktoś musi zarabiać.
Ja nie...
Nie mogę się kochać, jeśli nie rozmawiamy.
Nie chcę takiego życia.
Nie chcesz zdjąć płaszcza?
Dlaczego nie chcesz zdjąć płaszcza?
Boże...
Jestem pewien, że powinniśmy...
Zobaczymy się w szkole.
/No chodź...
Możesz mi to wytłumaczyć?
Pani Epner-Green, to totalny chaos, kto tu rządzi?
Tu jest napisane, że składa wypowiedzenie.
A ty nic o tym nie wiesz?
Jeśli pana Greena nie ma, to nie ma zastępstwa.
Idziesz?
Klasa pani Epner, proszę zrobić miejsce dla klasy pana Greena.
Pani Epner-Green, tu jest o wiele za dużo dzieci.
Tak myślisz?
Pani Epner-Green...
Pani Epner.
Dobrze, rodzice mogą już iść.
Pan Green dziś nie przyjdzie. Pani Epner zajmie się obiema klasami.
Nie wie pani, gdzie jest?
Odszedł?
Niech pani nic nie robi, dopóki nie odejdzie.
Niech pani nic nie myśli, dopóki nie odejdzie.
Zaniosę ją na górę.
Rozwiązanie tego zajmie mi godzinę.
Możesz je przypilnować przez 5 minut?
Tylko wróć!
Nie pozwól, by ktokolwiek cię z kimś swatał.
Przyjaciel wysłał mnie na randkę. Nadal próbuję się pozbierać.
Czy pan...
...mnie podrywa?
Co?
Mąż zostawił mnie 9 godzin temu.
Myślisz, że możesz kontrolować się przez 5 minut?
Jasne.
O mój Boże.
Ok.
Powinnaś wejść.
To nienajlepszy czas.
Wiesz, ile mam lat?
Tak. Wiem.
Chcę mieć dziecko.
Nie potrafię tego wyjaśnić. To jak uczucie głodu, albo gdy chce się siusiu.
Proszę, nie mów nic o adopcji.
Nie powiedziałbym. Nie powiem.
Nigdy nie powiem.
65-letnia pani z Bronxu właśnie urodziła bliźniaki.
To znaczy, nie, żeby...
Dzięki.
Mogę wejść?
Tak, wejdź. Tylko...
Tutaj jestem.
Przykro mi...
Słyszałam twoją historię. To po prostu okropne.
Dzięki.
Pójdę sobie.
April, nie idź do domu sama.
W porządku.
Muszę się przespać.
W końcu, gorzej być nie może.
Trudy Epner, która odeszła na wieczny odpoczynek.
Panie Wszechrzeczy, modlimy się do ciebie,
pamiętaj o jej zacnych uczynkach, których dokonała na Ziemi.
Amen.
Przepraszam...
Kto zajmuje się zaopatrzeniem w tej szkole?
Słucham?
Nie zaopatrzeniem... zapotrzebowaniem?
Tam jest biuro.
Dziękuję.
Czy pani nazywa się April Epner?
Mogę w czymś pomóc?
Reprezentuję kogoś z pani przeszłości.
Ktoś z pani przeszłości chce nawiązać kontakt.
Czy poznanie tożsamości pani biologicznej matki byłoby mile widzianą wiadomością?
Moja przyjaciółka jest znaną osobą.
W jakim sensie znaną?
Jest bardzo znana. Naprawdę chce się z panią spotkać.
Jest bardzo ostrożna.
Ale teraz mogę panią spokojnie rekomendować.
Rekomendować mnie?
Odbiera to pani w niewłaściwy sposób.
Chwilka.
Niech sama to powie.
/Droga Gabriele.
/Wiedziałaś, że nazwałam cię Gabriele?
/Myślę, że nadszedł czas, /byśmy się spotkały.
/Zjedzmy jutro lunch. /W sobotę. Ty i ja.
/Restauracja Barbbetta, o 13:00.
/Twoja matka, Bernice.
Dzień dobry.
Czy macie rezerwację na imię Bernice?
Oczywiście.
Proszę tędy.
Mogę zaproponować szampana?
Gdzie znajdę toaletę?
Ciao, bella.
Dziękuję.
Jestem nauczycielką.
Niech na ciebie spojrzę.
- Jesteś niesamowita. - Jak się nazywasz?
Dziękuję.
Jak się nazywasz?
Dostałaś list.
A nazwisko?
Strasznie się cieszę, że go nie znasz.
- Skąd miałabym znać? - Jak się czujesz w tej chwili?
A ty?
Czuję się, jakbyś była nagrodą za całe moje życie.
A ty, jak się czujesz?
Jestem...
Dziękuję.
Zastanawiam się, skąd możesz mieć pewność, że jesteś moją matką.
Jesteś mężatką?
To znaczy... masz kogoś?
Mężczyznę, który cię przytula, albo kobietę?
Bóg jeden wie, jak pragnę twojego szczęścia.
Kogoś, kto trzyma cię w ramionach, gdy się boisz...
- Nie odpowiedziałaś... - To nie ma znaczenia.
Najpiękniejsze okresy mojego życia, to te pomiędzy romansami.
Wychowywałaś się z braćmi albo siostrami?
Mam brata.
Chcę go poznać.
Troszkę za wcześnie...
Ja też mogę go poznać?
Alan. Pamiętasz Gabriele?
April.
Dochodzi do siebie po sposobie, w jaki do niej podszedłem.
Dla państwa specjalnie pasta matki i córki.
Kiedyś ci powiem, jak wiele zawdzięczamy Alanowi.
Jestem producentem programu, który pozwolił...
Spojrzałam w kamerę i cała historia po prostu ze mnie wyszła.
Nasza historia.
Wielki moment.
Przepraszam, jaka nasza historia?
Przepraszam, że przeszkadzam...
Nie ma sprawy. Alan...
Nie, nie... chcę tylko powiedzieć, że panią kocham.
Oglądam panią cały czas.
Myślę, że jest pani po prostu najlepsza.
- Bardzo dziękuję. - Miłego lunchu.
Jeśli prowadzisz program w telewizji, dlaczego nigdy o tobie nie słyszałam?
Oglądasz lokalną telewizję o 10:30 rano?
Nigdy.
Ja też.
Jak dużo wiesz o moich rodzicach?
Wiem, że straciłaś Trudy trzy tygodnie temu,
a Juliusa 3 lata wcześniej.
Skąd wiesz, kim byli?
Wiedziałam od dnia, w którym cię straciłam.
Byli dla ciebie dobrzy?
Jak? Przecież nie można poznać tych danych.
Przeczytałam o tym.
Do góry nogami, przez biurko konsultanta adopcyjnego.
Córka Epner. Urodzona 1. kwietnia.
Więc to możliwe.
Co?
Że nie jesteś tą, za którą się uważasz.
Słuchaj, miałam cię tylko przez 3 dni,
ale nie zmienia to faktu, że jesteś moją córką.
Jesteś dla mnie najważniejsza na świecie.
Musisz to wiedzieć.
Masz dzieci?
Myślę, że może twoja własna rodzina może czuć się dziwnie, że mnie tak wyśledziłaś.
Moja rodzina?
To ty i ja.
To widać na twojej twarzy, że wiesz, iż jestem twoją matką.
A twój mąż?
Nie mam.
A ty?
Jesteś zamężna?
Tak.
I jak ci się powodzi?
Jest pewne przypuszczenie...
Nie zamykaj się przed Bernice.
To trudne. Kochała ludzi, którzy ją wychowali.
Jesteś jej matką.
Ale to naturalne, że ma pytania.
Ja tu jestem!
Tak, jesteś.
Pytaj o cokolwiek.
Jesteś przepełniona złością.
Pytaj mnie o cokolwiek, tak z serca.
Pytaj, o co tylko chcesz.
Dlaczego mnie oddałaś?
A ty dalej iść będziesz, choć za oknem niepogoda
A ty dalej iść będziesz, choć czai się wróg
Naprzód, gdzie straszny potoku szlak
Choć w ramionach ból, a w trampkach chlap, chlap.
Co?
To książka.
Doktora Seussa.
Czy twoi adopcyjni rodzice czytali ci ją kiedyś?
Nie.
Jaka szkoda.
Bo tak naprawdę to mapa twojego życia.
Chodzi o to, że każdy koniec jest początkiem.
Teraz, kiedy Trudy i Julius odeszli, to był koniec.
Ale w pewien szczególny sposób,
...to nas do siebie przyprowadziło, prawda?
Muszę iść.
Zaczekaj.
Stój.
Nie odchodź.
Gabriele!
April. A niech to!
Chciałabyś się dowiedzieć, kto jest twoim ojcem?
Był znaną osobą, teraz nie żyje.
Chodźmy do mojego biura i naprawdę porozmawiajmy.
Dziękuję, nie.
Możemy się przejechać.
Wolę się przejść.
Chcesz się przejść?
Brzmisz jak twój ojciec.
Mój słynny nieżyjący ojciec lubił spacerować?
Ze mnie też jest spacerowicz, wiesz?
Szaleję za każdym rodzajem ćwiczeń.
Możemy na chwilę zwolnić?
To niesamowite być tak ze sobą spokrewnionym.
Mówiłaś o moim ojcu?
Ledwo poznałaś mnie.
Dziękuję, pani Gravez, to było traumatyczne i potencjalnie pouczające panią spotkać.
Poznałam go, gdy miałam 15 lat.
Pracowałam w perfumerii.
Gdzie dokładnie?
Cztery przecznice stąd.
Kiedyś był tam dom towarowy.
Możesz to sprawdzić.
Ponieważ nie byłam bogata, chciałam trochę dorobić.
Więc on był klientem?
Bardzo szczególnym klientem.
Przyszedł kupić prezent dla matki. Był z nią bardzo blisko.
Prawdopodobnie zbyt blisko, bo nikt nigdy nie mógł jej dorównać.
Kim był?
Był flirciarzem, ale nie w nudnym stylu.
Był, i powiem to z wielką pokorą, czarujący.
Kto to był?
Steven McQueen.
Jak śmiesz?
Byliśmy szaleńczo zakochani.
Cóż, więc co się nie udało?
Był sam, gdy go poznałam. Właściwie w separacji.
Nigdy bym się nie zaangażowała z nim. Związek z nim byłby nie do przebycia.
Ale czułam, że to już dla niego przeszłość.
To był Steve McQueen i Ali McGraw?
Jeśli obejrzysz "The Getaway", zauważysz pewną bliskość.
Bardzo dobrze z tym się czuję.
A przy okazji, czy masz dzieci?
Nie była to przygoda na jedną noc?
Pamięć trwa wieki.
Twoje pokolenie jest takie cyniczne.
Kiedy? Kiedy zostałam poczęta?
Około 4 lipca.
Około czy dokładnie.
Dokładnie.
Był prawo- czy leworęczny?
A co to za pytanie?
Czy był obrzezany?
Był katolikiem. Rozumiem, że twoi rodzice byli Żydami?
I co w związku z tym? Ja też.
Chwała Panu.
A co to ma znaczyć?
Chwała Panu, że wierzysz w Boga.
A ty nie wierzysz w Boga?
Nie wiem.
Oglądałaś ostatnio wiadomości?
Zapytam jeszcze raz. Dlaczego mnie oddałaś?
Nie oddałam cię. Zabrano mi cię.
Nie powiedzieli ci?
Mój ojciec był bardzo religijny.
Trzymałam cię w ramionach przez trzy dni,
modląc się, że do tego nie dojdzie.
Ale doszło.
Wszedł, zabrał cię i zostawił mnie krzyczącą.
Skąd mam wiedzieć, że cokolwiek, co mówisz jest prawdą?
Ponieważ jest.
Dobra, posłuchaj.
I proszę, uszanuj to, co ci powiem.
Muszę iść do domu, przemyśleć to.
I zdecydować w co wierzę.
Dobrze.
Dziękuję.
- Doceniam... - Możesz mnie podrzucić?
Co? Gdzie?
Tam z powrotem.
No dobra.
Kiedy możemy się znów spotkać?
Każdy potrzebuje rodziny.
Zadzwonię do ciebie.
Dam ci mój numer.
Masz długopis?
Dobra.
Daj rękę.
Proszę.
Trudniej jest zgubić rękę.
To nie jest strzał tysiąc do jednego.
/To profesjonalny krwawy sport.
/Może zdarzyć się tobie.
/Może ci się zdarzyć kolejny raz.
Chcę do mamusi... chcę do mamusi...
Witam wszystkich, dziękuję za cierpliwość.
Niektórym bardziej.
Masz tu przyjść natychmiast. Załóż buty.
Może pan wejdzie pierwszy. Z oczywistych przyczyn.
W porządku. Proszę kontynuować. Poza tym, świetnie się bawimy.
Jest pan pewien?
Niczego nie jestem pewien.
- Proszę wybaczyć... - Co?!
- W porządku. - W porządku?
Z nią też?
- Proszę posłuchać, przepraszam, za to co powie... - Ciii...
Przepraszam za to, co panu powiedziałam.
Nie ma w tym pani winy. Z tego, co wiem, to ja panią podrywałem.
A podrywał mnie pan?
Nie, nie podrywałem.
Chociaż nie potrafię sobie wyobrazić dlaczego.
To jest portfolio Jimmiego.
- Po pierwsze... - Myślę, że ma kłopoty.
- Tak? - Tak.
Przepraszam, chciała pani coś powiedzieć...
- Jego pismo jest dobre. - Naprawdę?
K go denerwowały, ale teraz je lubi.
- Wydaje się najszczęśliwszy... - Ma nocne lęki.
- Powiedział pan "nocne lęki" - Myślę, że to nocne lęki.
Lunatykuje.
Jak często?
Raz. 10 miesięcy temu.
Co się stało?
Nasiusiał do lodówki.
Pan wtedy spał?
O nie, nie...
Uwielbiam jego dłonie.
Uwielbiam jak ich używa, jaki jest pełen ekspresji.
Ja też to uwielbiam.
Jestem trochę niepewny siebie w tym momencie, ale myślę, że tego można się było spodziewać.
Ma pani dzieci?
Nie.
Bardzo dużo mówi o mamie. Traktuje ją jak bóstwo.
Z oddali.
Jest w tej chwili w podróży dookoła świata.
Jest malarką. Maluje świat ze swoim chłopakiem.
Widuję pana na zewnątrz w samochodzie.
Tak. Pracuję. Piszę.
W swoim samochodzie?
Lubię spoglądać na budynek. To mnie relaksuje.
Dlaczego nie ma pani dzieci?
Przyglądałem się pani. Uwielbia pani dzieci.
Jestem za stara.
Nie.
Nie, mój Boże, nie może mieć pani więcej niż 35? 34?
Mam 39,5 pół roku i nigdy nie byłam w ciąży.
Skoro pani tak mówi.
Wygląda dość ponuro, prawda?
Nie.
Wygląda na bolesne.
I pięknie.
I mam nadzieję, że dostanie pani, cokolwiek pani chce.
Obiad.
Najwyraźniej chcę - obiadu.
Smacznego.
Ma pan ochotę na obiad?
Nie, raczej zjem sam jakąś mrożonkę piąty miesiąc z rzędu.
Tak, chciałbym pójść na obiad.
Ale myślę, że jest pani bardzo piękną kobietą.
I z pewnych powodów postanowiłem nie chodzić na nic w rodzaju randek.
Przynajmniej przez rok.
Dlaczego? Bo jestem popieprzonym idiotą.
Dziękuję, jest pani cudowna. A teraz idę.
Tak, chciałbym pójść na obiad.
/Najlepszy przyjaciel.
I tak powiedział?
Kompletnie nietaktowny?
Byliśmy najlepszymi przyjaciółmi. Kochałam go.
Miałam nadzieję, że pewnego dnia będzie dorosły.
Twoja żona spotyka się z kimś innym?
Głównie z innymi.
Ja - to dla niej za wiele.
Dla twojej żony?
Jestem pewna, że tak nie myślała.
Powiedziała mi.
Co powiedziała?
Ty - to dla mnie za wiele.
Więc to tak nagle wypłynęło.
Tak, wypłynęło, bo byłem idiotą.
Przepłynąłem cały ocean, by okazać się totalnym idiotą.
To mówi człowiek, który pozwolił, by jego dzieci dorastały nie znając matki.
Mam nadzieję, że nie.
Skąd wiesz, że ktoś jest twoją matką?
To znaczy, dosłownie, ktoś mówi, że jest twoją matką.
Jak możesz mieć pewność?
Chyba dzięki testom DNA. Dlaczego pytasz?
Nie wyglądasz jak Steve McQueen.
Jest niesamowitą osobą?
Nie mam pojęcia.
Mój Boże, masz szansę poznać matkę.
Tak myślę. Myślę, że mam.
Co tutaj pisujesz?
Książki.
Obwoluty.
Obwoluty dla książek innych.
Póki co.
Zdobądź włos.
Słucham?
Do testu DNA. Zdobądź włos.
Dziękuję.
No cóż...
Nie chcę się żegnać.
Ja również.
Zająłem się czymś i nie odebrałem go z placu zabaw.
Jestem pewna, że zrozumie.
Słuchaj, musisz coś dla mnie zrobić.
Musisz wsiąść do samochodu. Gdzie masz samochód?
Wejdź do samochodu i odjedź. Pierwsza.
Bo ja nie potrafię. Zrobisz to dla mnie?
- Poważnie? - Tak.
Pojedziecie do domu, prawda?
To znaczy, nie zastanę was tutaj jutro rano w tych samych ubraniach.
Ok.
Dobranoc.
Może powinienem zadzwonić do ciebie, gdy dotrzesz do domu? Tak dla pewności.
Będę wdzięczna.
Martwię się.
Ja też.
/Co robisz?
Masło orzechowe i galaretka.
I muszę wyznać, że nie podzielamy miłości waszych krajan do masła orzechowego.
A galaretka...
to nie galaretka. Kolejna rzecz, którą muszę ci powiedzieć.
Jakbyś był w Anglii, co byś robił?
Prawdopodobnie ser i ogórki kiszone.
Ale pewnie nie wiesz, co to są ogórki kiszone.
Powiedziałeś ser i ogórki kiszone?
I tak nie wiesz, co to jest ogórek kiszony.
Bronię jedzenia przed Brytyjczykiem, czy to właśnie mi się dzieje?
Wiesz, że nasz życie seksualne było zdominowane przez jej pracę artystyczną?
Co masz na myśli?
/Lubiła malować akty autoerotyzmu.
Czasem robię tosty i herbatę już po umyciu zębów.
I nie myję ich już potem.
Też tak robisz?
Nie, nie, nie mogę...
...jestem Brytyjczykiem.
/Nie wchodzić.
Nie mogłam się doczekać twojego telefonu.
Witaj.
Jadłaś już?
W zasadzie to nie.
Chodź ze mną.
Program poszedł dziś dobrze, pomimo najlepszych starań.
Wiec wszyscy są w dobrym nastroju.
Jane...
Witaj w szaleństwie.
Witam.
Lunch?
Proszę, jesteśmy wygłodzone.
Sims?
Idealnie.
A ty co zjesz? To dość publiczne miejsce.
Hamburger będzie dobry.
O mój Boże.
Co?
Jesteś małą anemiczką, co?
To rodzinne.
W zasadzie, po prostu lubię hamburgery.
Dobrze.
Chodź.
/Zatem Jenny Grivelon, mieszkałaś /w West Village od dawna.
/Jakie to uczucie, gdy każdego roku /mieszkańcy biorą udział w paradzie gejów?
/- Duma? /- Tak.
/Właściwie mam pewnego ulubionego geja.
/- Naprawdę? /- Naprawdę.
Moim ulubionym gejem byłby Latynos w złotych szortach.
Z szelkami zapinanymi z przodu.
Mam do tego słabość.
Znasz jego nazwisko?
Nie znam, ale jest na topie.
Więc...
Żebyś mogła przejść od wolności seksualnej do czegoś lepszego.
Byłoby wspaniale.
Wejdź.
Hamburger kosztuje 18 dolarów!
Moja garderoba.
Poprosimy dwa.
Ja poproszę ser i sałatkę.
Sekunda.
Nie możesz być podczas tego lunchu.
Jeśli nie mogę, to nie będę.
Dzięki.
Praktycznie mieszkam w tym pokoju.
W zasadzie, nazywam go moim sanktuarium.
Masz takie sanktuarium?
Moja kuchnia jest przyjemna.
Pokażę ci coś.
Chodź.
Chcę, byś mnie poznała.
Dobra.
W większości to mój naturalny kolor.
Dobra, zacznę.
W większości to mój naturalny kolor.
Nie wiem, co...
Lubię muzykę.
Jaką?
Lubię Fleetwood Mac i...
Dużo gadam podczas seksu.
Boję się, że utonę.
Uprawiając seks?
Nie, tak ogólnie.
Mam słaby słuch w prawym uchu.
Ja też.
Widzisz?
Co jeszcze?
Cały czas odwiedzam grób ojca.
Tylko jego?
Co? Oczywiście, że nie? Oboje.
Oczywiście.
Trzy lata temu miałam lumpektomię (operacja raka sutka).
Nic mi się nie stało.
Ale powinnaś na siebie uważać.
Rozwodzę się.
O Boże, wiedziałam.
Czułam to, jesteśmy tak połączone.
Co się stało?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Sama zaczęłaś.
Grałam w twoją grę i po prostu ze mnie wyskoczyło.
- To coś świeżego? - Tak.
Czy mieliście problemy małżeńskie od dłuższego czasu?
Wystarczająco długo.
Nadal chcesz mieć dzieci? Oczywiście, że nadal chcesz.
Mogę tego użyć?
Tak, oczywiście.
Niech zobaczę.
Teraz proszę.
To, co moje, to i twoje.
Poszukam tego nagrania, które chciałam ci puścić.
To Roy Orbison. Piosenka "All I have to do is dream".
Jest bardzo rzadka.
Ale gdy byłam z tobą w ciąży, puszczałam ją cały czas i pomyślałam...
Słyszę bicie twojego serca.
Ja też.
Ostatni raz, gdy słyszałam twoje serce bijące przy moim był,
gdy miałaś 3 dni.
Jak duża byłam?
2766 gramów.
Słodziutka twarz i malutkie oczka.
Co to było?
Nie wiem.
Witam.
Hej.
No dobra. Wszyscy się pakujemy.
Witaj.
Czy zrobiłem coś źle?
Nie.
Oczywiście, że nie.
Witam.
Bardzo dobrze mi się z tobą rozmawiało wczoraj,
ale nie sądzę, że powinniśmy rozmawiać tutaj prywatnie.
Prywatnie?
- Tak, myślałam o tym... - Ja też o tym myślałem.
Chodźmy, tatusiu.
Dobrze. Więc... Dobranoc.
Do widzenia.
Po pierwsze.
Nie spałem, jak zwykle, więc jeśli masz jakieś informacje o matce, będę szczęśliwy mogąc pomóc.
O rany, jestem tak kiepska w tych sprawach...
Proszę.
To o Stevie McQueen.
Co z nim?
Zdobyłem datę twoich urodzin w biurze.
Muszę coś zrobić z tą energią, którą tracę na niezapraszanie cię.
Chcesz wiedzieć?
Steven McQueen był nad rzeką Jangcy, w Chinach,
kręcąc film "Sand Pebbles".
To było między marcem 1966 a wrześniem.
Urodziłaś się w kwietniu?
Tak.
Czy to możliwe, że stało się to w południowych Chinach?
Powiedziała, że na Manhattanie.
Przykro mi, ale nikogo takiego tam nie było.
Nie wiem, kim jesteś, ani czego chcesz,
ale chcę, byś się trzymała ode mnie z daleka.
Jak śmiesz najeżdżać w ten sposób na życie drugiego człowieka.
Jaką samolubną, psychiczną, bezlitosną wariatką musisz być!
Nigdy więcej nie próbuj się ze mną kontaktować,
albo zadzwonię na policję, przysięgam na Boga.
Freddy?
Siedzisz?
Tak.
Jest twoją matką.
Zacznij.
- Wiem, co to za ryzyko dla ciebie. - Nie masz pojęcia.
I nic, co powiem nie może usprawiedliwić mojego kłamstwa.
Zaczynaj!
Nazywał się Jack Blaski.
Był Ukraińcem z sąsiedztwa.
Mały szef gangu, ale cudowny.
Czy spotkałaś kiedykolwiek kogoś, przy kim serce ci waliło, cokolwiek powiedział?
Spotykaliście się?
Obmacywaliśmy.
To znaczy?
Uprawialiśmy trzy razy seks.
Powiedział mi, że mam idealne ciało.
Byłam taka niedoświadczona. Nie miałam pojęcia, że miał rację.
Nadal mam niezłe ciało, ale oczywiście nigdy nie jest tak samo po urodzeniu dziecka.
Mogłabyś...
Rodzice mojej przyjaciółki wyjechali z miasta.
Byliśmy w śpiworze na tyłach domu.
Kochaliśmy się.
Było tak zimno poza śpiworem, tak ciepło w nim.
A po... płakałam, płakałam i płakałam...
A on udawał, że rozumie dlaczego.
Więc tak zostałam poczęta?
Nie, zostałaś poczęta tydzień później, według wielkiej amerykańskiej tradycji.
Mów po angielsku.
Pieprzyłam się z nim w kinie pod gołym niebem.
Na jakim filmie?
"Bullet".
Dlaczego skłamałaś?
Nie wiem, dlaczego.
Myślałam, że to okropne i pospolite, a chciałam, by było piękne.
No i robiąc go sławnym i martwym, byłby sławny i martwy, i nie traciłabyś czasu próbując go znaleźć.
Próbowałam go znaleźć od lat. Jest nie do znalezienia.
Jakie to wygodne.
Nie sądzisz, że gdybym mogła przyprowadzić ci twojego ojca, zrobiłabym to,
nieważne w jakim byłby stanie?
Skąd mogę wiedzieć, że zrobiłabyś tak?
Bo ci o tym mówię.
A dokładnie co to jest warte?
Daję ci moje słowo.
Bernice, spójrz na mnie.
Zorientuję się, jak będziesz kłamała.
Zapamiętaj ten moment.
Wiem, co ci zrobiłam.
Skłamałam w najgorszy sposób, jaki można sobie wyobrazić.
I teraz, w najgorszej z możliwych chwil, gdy właśnie opuścił cię mąż...
A może to ty odeszłaś?
Czuję, że on opuścił ciebie.
Dobra, nie moja sprawa.
To się nigdy więcej nie powtórzy.
Wiedziałam. Wiedziałam.
- To dlatego powiedziałam: Steve McQueen. - Co?
Wiedziałam, że będziesz się wstydziła tego, jak to się stało.
To nie o to chodzi.
Zrozum proszę, nie tyle chodzi o ciebie, co o mnie.
Cieszę się, że cię poznałam, ale...
...przechodzę przez kilka spraw.
I nie jest to dobry czas.
Dziękuję za zrozumienie i...
...naprawdę mam nadzieję, że nasze drogi jeszcze się kiedyś zejdą.
A teraz pójdę do domu.
Więc...
Do widzenia.
- Jesteś śmieszna. - Daj mi 72 godziny.
Trzy kiepskie dni.
Chcę cię poznać. Chcę poznać twojego brata.
Błagam cię.
Na kolanach.
Metaforycznie na kolanach.
Na miłość boską.
/Tu Freddie, zostaw wiadomość.
Błagam cię, chodź ze mną. Idę z nią na tę imprezę.
Chce cię poznać.
Przynajmniej oddzwoń.
Wiem, że ciężko pracujesz, ale martwię się.
Byłem Bubblegum Smith.
Nikt nigdy nie kłócił się z tymi dwoma gryzoniami i...
Pewnego dnia...
Halo?
Nieważne.
Co?
Pomyliłam numer.
Pani Epner?
Halo.
Witam, tu Jimmie Ray.
Oczywiście.
Witaj, Jimmie Ray, czy jest twój tata?
Tato, to pani Epner.
Halo?
Boże... cześć.
To ja, pani Epner.
Witam pani Epner.
April.
Cześć.
- Czy Jimmie jest w pobliżu? - Tak.
Boże.
Po prostu powiedz, proszę: "Dobrze, pani Epner", a ja zadzwonię innym razem.
Przepraszam, nie powinnam dzwonić w ciągu dnia.
To był naprawdę wielki błąd.
/Dobrze, pani Epner.
Jest tam pani?
Chciałbyś wyjść ze mną jutro wieczorem?
Bardziej niż potrafię to wyrazić.
Wszyscy mówią: "Prześlijcie nam pieniądze!"
/Prześlijcie nam pieniądze.
Wyglądasz ślicznie.
Dziękuję. Ty również.
Dziękuję.
Cieszę się, że nie przyszłaś z partnerem.
Tak będzie więcej zabawy.
Przyszłam z partnerem.
Świetnie, tak się cieszę.
- Gdzie jest? - Mamy się tutaj spotkać.
To wasza pierwsza randka?
Z nim, czy od czasów męża?
I to, i to?
Tak.
- O Jezu, chcesz drinka? - Poproszę.
/April.
Hej.
Witaj.
Pięknie wyglądasz.
Prawda?
Frank, to jest Bernice.
Tak się cieszę, że mogę panią poznać.
Dziękuję.
Bardzo lubię pani program.
O, kłamiesz, pewnie nigdy nie widziałeś mojego programu.
Tak, dużo kłamię.
To jest nas więcej.
/Witaj piękna.
Nazywa się Ted. Ma najlepszy tyłek, jaki widziałam u 50-latka.
Ty musisz być April.
Tak, miło cię poznać. To jest Frank.
Witam.
Miło poznać.
Napijemy się czegoś?
Jak najbardziej.
Wy przodem.
Nie. Proszę, wy przodem.
No dobra...
Wszyscy mówią: "Sake bar".
Sake bar!
Uwielbiam to.
Nie pijam w ten sposób.
Dzisiejszej nocy pijasz.
Nie jestem dla niej za miły?
Nie.
Nie wystarczająco miły?
Co masz na myśli?
To twoja matka. Dostajesz ode mnie to, czego potrzebujesz jako od partnera na randce?
Wciąż pytasz... Jesteś idealny.
Dzięki Bogu, że tu jesteś.
Jestem idealny. Cieszę się, że to zauważyłaś.
Chcę to powiedzieć, zanim się beznadziejnie upiję.
Bardzo się cieszę, że zadzwoniłaś.
Już to mówiłem, ale uwielbiam z tobą rozmawiać.
Poruszasz mnie.
Porusza mnie to, że próbujesz tego z nią.
Bardzo się cieszę, że tu jestem.
Boże, przepraszam.
On powiedział coś takiego?
Powinni tego zakazać.
Jestem pewna, że to mój brat. Jestem pewna.
Przepraszam.
Po prostu się martwię.
Przepraszam.
To ty?
To ja.
Cześć.
/Przepraszam. Cześć.
Wszystko w porządku?
Tak.
/Kto to?
Nikt.
Przepraszam, zaraz wracam.
Halo?
/Tak, jestem tu.
Jak się masz?
/Cóż...
Gdzie jesteś?
/W żadnym specjalnym miejscu.
Postanowiłem podryfować przez chwilę, no wiesz, zniknąć...
...dać się ponieść drodze.
Po prostu mi powiedz.
Jestem u mamy.
Idealnie.
Nie rób tego.
Czego?
/Nie poniżaj mnie.
- Wiesz, że to powoduje ból fizyczny... - Dlaczego do mnie dzwonisz?
/Bo za tobą tęsknię.
I pomyślałem, że teraz, gdy minęło trochę czasu...
Minęły 23 dni, idioto! Jesteś gotowy, by być moim przyjacielem?
No... dobra, cieszę się, że zadzwoniłem.
/- To na razie. - Moja mama zmarła.
- Powiedziałaś właśnie... - Odezwę się później.
Zaczekaj. Kiedy?
22 dni temu.
Dlaczego do mnie nie zadzwoniłaś?
Wiesz, nie wiem. Może po prostu nie czułam, że jesteś mi tak bliski.
Muszę się z tobą zobaczyć.
- O nie, jestem na barbecue. - Przyjadę.
O, naprawdę? Obiecujesz? Być na dobre i złe, w bogactwie i biedzie, w chorobie i...
/Tęsknię za tobą.
Jak bardzo?
/Ogromnie.
Wystarczająco?
Tak myślałam.
Bądź facetem i zostaw mnie w spokoju.
Na dobre i na złe...
Zgaduję, że to nie twój brat, prawda?
Nie.
Gdzie idziesz?
- Myślę, że wychodzę. - Proszę, nie wychodź.
A teraz gdzie?
Nie wychodzę.
- Właśnie powiedziałeś, że wychodzisz. - Wtedy wychodziłem, teraz nie.
Ale odchodzisz...
Muszę coś zrobić.
Dobrze.
Już to robimy?
No dobra, posłuchaj.
Właśnie rozmawiałaś ze swoim mężem,
o na dobre i na złe, i Bóg wie o czym jeszcze.
A ja poczułem...
Cholera!
Kurwa.
Kiedy tak się czuję, odkryłem, że pomaga zabranie moich "kurw" na spacer
i to właśnie robię, a ty nie jesteś zaproszona.
Ale powiem jeszcze, że to nasza pierwsza randka
i jeśli jeszcze nie skończyłaś z twoim mężem,
to znaczy, jeśli nie... skończyłaś, to w porządku.
To bardziej niż w porządku. Tylko po prostu mi powiedz: "Nie jestem gotowa".
- Ale ja z nim skończyłam. - Ale to jest w porządku.
- Skończyłam. - Skąd mam to wiedzieć?
Będziesz musiał mi... zaufać.
Jaja sobie robisz?
To nie wygląda jak pierwsza randka, przynajmniej dla mnie.
Skończy się, kiedy powiemy sobie dobranoc.
Przepraszam raz jeszcze.
Spędziłam z tobą cudowny czas.
Ja również.
Widzisz.
Nie robiłam tego już bardzo, bardzo długo, więc...
...przepraszam, że nie robię tego seksownie, ale chciałbyś wejść?
Nie mogę.
Nie możesz.
Jakby ten wybuch zazdrości na pierwszej randce niewystarczająco odjął mi męskości...
Muszę wracać do dzieci.
One potrzebują mamy. A ja nią jestem.
To nie ujmuje męskości, to bardzo seksowne.
Jak seksowne?
Bardzo ładny dom.
Co?
Patrzysz na mnie...
Oczywiście, że patrzę.
Oczywiście.
Halo?
Myślisz, że powinnam się z nim przespać?
Kto mówi?
Dlaczego nie odbierasz stacjonarnego?
Dzwoniłam na stacjonarny.
Bo nie.
Jesteś w jego domu?
Ja...
To fantastycznie.
Tego właśnie ci trzeba, wielkiego romansu-odskoczni.
Myślę, że to może być więcej niż tylko...
- Boże, muszę kończyć. - Chcę wszystko wiedzieć.
Odezwę się później.
Śpisz?
Dlaczego tu jesteś?
Śpię tu, gdy nie mogę zasnąć.
Pójdę już...
Połóż się tutaj...
- Nie, nie... jestem nauczycielką twojego syna. - Tylko na 15 minut.
- Nie sądzę, że moglibyśmy... - Ja nie...
Tylko żartowałem.
To możliwe, że się w tobie zakochuję.
I tyle byłoby ze spania.
Za dużo?
Nie.
Może.
Nie wiem.
Nie.
Dobrze.
Wystraszyłaś mnie.
No już, śpioszku, w porządku. To twoje uszko.
No chodź, kochanie.
Jestem tu, jestem.
To coś z uszkiem.
Jimmie, obudź się.
Jimmie, musisz się obudzić.
Rubby ma problem z uchem.
Musisz iść do mojego pokoju i przynieść latarkę z mojej torby, słyszysz?
Już dobrze. Pokaż.
Tak szybko jak się da.
Słoneczko, nie będę dotykał, tylko podniosę ci włoski...
Pani Epner tu jest.
Witam, co słychać?
Pani Epner i ja mieliśmy pidżama party.
A teraz pojedziemy do szpitala po coś na uszko Rubby.
Załóż skarpetki.
Mogę jakoś pomóc? Pozamykać dom jak pojedziecie?
Nie jedziesz z nami?
Tak, jadę.
Jak się czujesz?
Lepiej.
Fajna żaba.
Mogę ci ją dać.
Poważnie?
Mam inną.
Dziękuję.
A ty mi coś dasz?
Mam miętówkę.
Przepraszam na chwilkę, dobrze?
Cześć, Ben.
Ciao, bella.
Ciao.
Szampana?
Ja poproszę.
Poproszę imbirowe i jakieś krakersy, jeśli macie.
Imbir i krakersy?
Co?
Jesteś w ciąży?
Co?!
Nie.
Jeśli bym była, to byłby rekord świata.
Spałam z nim wczoraj.
Uwierz, nie jestem w ciąży.
Jestem za stara, by nie mieć dziecka.
Najwyraźniej nie jesteś za stara, by mieć dziecko.
Jestem za stara, by nie mieć dziecka.
A to... dziecko... połączy mnie na zawsze z mężczyzną, który...
Czy to ten mężczyzna, o którym mówiłaś?
Jaki mężczyzna?
Wiesz, że zrobisz, cokolwiek powie, tylko że nie jest mężczyzną, jest... dzieckiem.
Dziecko. Jezu...
Co robisz?
To mi pomaga.
I co? Działa?
Niespecjalnie.
April.
Pozwól, że ja się tym zajmę.
Weź łyczka.
Jestem w ciąży!
Trochę wina nie zaszkodzi. Niektórzy lekarze mówią, że to nawet wskazane.
Oszalałaś?
Jesteś w ciąży, oddaj to.
O tak.
- W porządku, nie musisz tego robić... - Skoro już tu siedzę...
Mieszka z mamą?
Nie daj mi zacząć.
Pamiętaj.
O czym?
Nie wiem.
Pewnie chciałabyś usłyszeć od matki coś pomocnego w tej chwili.
Nieźle ci idzie.
Witaj, Alice.
Cześć, skarbie.
Cześć.
Jak się masz?
- No wiesz, plecy mnie bolą... - Paskudnie.
Więc, Alice, czy Benjamin może wyjść się pobawić?
Mamo, wpuść ją!
Nie wiem, o co wam obojgu chodzi.
Przepraszam.
Mógłbyś tu wyjść.
Tak.
Kto to?
Przyjaciółka.
Jestem w ciąży.
O mój Boże.
O mój Boże. Czy? Czy...?
Skarbie.
Jaja sobie robisz?
Co takiego robię?
Powiedz coś.
Co chcesz, bym powiedział?
Nie wiem. Co to dla ciebie znaczy? Jak chcesz sobie z tym poradzić?
Co teraz zrobimy?
- Cóż... - Coś w tym stylu!
Chcę spróbować być z tobą.
Tak myślę...
Przepraszam, jeśli za każdym razem nie mam idealnego rozwiązania
tej skomplikowanej sytuacji.
Tu nie ma nic skomplikowanego.
Urodzę to dziecko.
Możesz brać udział w wychowaniu tego dziecka, ale przecież cię nie zmuszę do tego.
Ale miałam nadzieję, że chciałbyś być podczas dorastania osoby, która nosi twoje DNA.
Pierwsza wizyta lekarska jest za 2 tygodnie. Do zobaczenia, albo nie.
/Tak mi przykro.
Nigdy nie spotkałam kogoś takiego jak ty.
Nigdy nie byłam z kimś tak blisko.
Mimo, że spędziliśmy ze sobą tylko kilka chwil, czułam się...
Jak?
Jak w rodzinie.
Przykro mi, ale tak jest.
Wiem, że to szybko, ale mogę ci tylko powiedzieć, jak się czuję i czuję, że chcę być przy tobie...
...cały czas.
Ale mam kilka wielkich decyzji do podjęcia, jak ma działać moje życie i ty też masz.
Dlaczego tak szybko mówisz?
Myślę, że Jimmie nie powinien wiedzieć, że tu jestem.
Jeśli mamy być rodziną, powinnaś wiedzieć, że nie wyśnił cię pół nagiej w domu.
Poza tym, on wie, że tu jesteś.
Nie, nie wie. Byłam bardzo ostrożna i poczekałam, aż będzie bezpiecznie daleko.
Dzień dobry, pani Epner.
Dzień dobry, Jimmie Ray.
Chcesz z nim być?
Z gościem od "Na dobre i na złe". Bo jeśli tak...
Nie, nie jest.
- Ale jeśli jest... - Ale nie jest.
Prawdę mówiąc, chcę być z tobą.
Ale bycie ze mną, będzie znaczyło bycie z tym.
Jak bardzo jesteś w ciąży?
Podobno 6 tygodni.
6 tygodni?
Tak mi powiedział lekarz, dziś jest dokładnie 6 tygodni.
Spotkaliśmy się 6 tygodni temu, dokładnie.
W dniu, w którym cię zostawił.
Kochałaś się w dniu, w którym się poznaliśmy?
Taa...
Przykro mi.
Co się stało?
Przejdę się.
Naprawdę?
Tak, naprawdę.
Chciałem cię prosić, byś ze mną była, tak naprawdę była ze mną.
Ty, która nosisz w sobie dziecko innego mężczyzny, twojego męża.
I twój brzuch. Masz piękny brzuch...
Przejdę się.
A co z twoimi dziećmi?
Co z nimi?
- Kto będzie ich pilnować? - Ty.
Spacer nie zadziałał.
Twoja matka tutaj jest.
Nie, nie ma, powiedziałam jej, by zaczekała w samochodzie.
Jestem tutaj, jakbyście mnie potrzebowali.
Nie zniosę myśli...
Że spałam z moim mężem? Ty spałeś ze swoją żoną.
Przynajmniej dwa razy. To nie jest najbardziej apetyczna rzecz, jaką sobie wyobrażałam.
Nie, oczywiście, że nie.
No dobrze.
Jesteś w ciąży.
Zgadza się.
Brawo.
I co teraz?
Obaj albo żaden z nich przyjdzie do lekarza.
Jedno pewne, że ja tam będę.
Nawet nie umiesz obsłużyć miksera.
Zdejmij czapkę.
Jezu.
Witam.
Jak się masz?
Witam.
Przepraszam.
Więc...
Ktoś jeszcze przyjdzie?
Nie. To już wszyscy.
Proszę odsłonić brzuch.
O mój Boże.
Wygląda naprawdę nieźle.
Widziałem już kilka.
Gdzie uciekłeś?
Wróci.
Spójrz na to.
O mój Boże.
/O mój Boże.
- Jak dokładnie jest duży? - Jak dokładnie jest duży?
- Przepraszam. - Nie, mów.
On lub ona wygląda świetnie.
/Mogę spojrzeć? /Muszę zaraz lecieć.
Jest piękna.
Zrobiliśmy dziecko.
Wyglądasz pięknie.
Hormony.
Cokolwiek.
Z tyłu?
Tak.
Naprawdę?
Cokolwiek?
Co?
Masz cokolwiek do powiedzenia?
Nie zaczynaj.
Nie wiem, co powiedzieć.
Do zobaczenia.
Myślałam, że miałyśmy zjeść obiad po programie.
Mam problemy.
Chodź ze mną.
Dzień dobry, jesteśmy już gotowi.
Lecimy dziś chwilkę później.
- Panikuję. - Mów.
Tak jakby przespałam się z moim mężem.
No prawie.
Seks po rozstaniu... No ale czasem jest wspaniale, co?
Przestań.
Nie traktuj tego jak żart.
Jestem z mężczyzną, który mnie dostrzega.
Naprawdę mnie dostrzega.
I w jakiś sposób chce ze mną być, i ja chcę być z nim.
A ja to właśnie schrzaniłam.
O Boże, to on.
Nie sądzę, że kiedykolwiek wcześniej oszukiwałaś.
Oczywiście, że nie.
Z kimś, kto nie jest dla mnie dobry.
Co mam zrobić?
Oto co zrobimy,
ja wchodzę i zaczynam próbę,
aby wszyscy wiedzieli, co robią.
A potem wyślę wszystkich do domu
i nakręcimy program wieczorem, albo za kilka godzin, albo nigdy.
Dobrze?
Dziękuję.
No dobrze.
Czy powinniśmy przyznać gejowskim małżeństwom pierwszeństwo
podczas selekcji, czy może nie powinniśmy na ten temat dyskutować?
Jeśli Pam by zmarła... co się stanie z naszą córką? Ja nie mam praw. To przerażające.
Przynajmniej nie jestem tego typu gejem,
który zatapia się w pracy i poświęca się ludziom,
którzy nie potrafią mu oddać romantycznej miłości.
Chcemy zapytać, czy sądzisz, że właściwym jest...
Tak ciężko nam kogoś poznać.
Widziałaś kiedykolwiek program, który zrobiła o tobie?
Nie potrafię przebywać wśród ludzi, którzy adoptowali dziecko.
Zwłaszcza dziewczynki.
Czy próbowałaś kiedykolwiek ją znaleźć?
Bezustannie.
Przez Internet.
Umieszczałam ogłoszenia w gazecie.
Czy czujesz się udręczona?
Tak.
Kiedy tylko są w pobliżu jakieś dzieci, zawsze szukam jej twarzy.
W supermarketach, w parkach.
Chcę wam coś powiedzieć.
Nie planowałam tego, ale słuchając was,
jest coś co po prostu muszę zrobić.
Miałam dziecko, które oddałam do adopcji.
To było bardzo, bardzo dawno temu. Byłam bardzo młoda.
Próbowałam, Bóg jeden wie...
Ale rok, który spędziłam z tym dzieckiem,
był najbardziej przerażającym, najczarniejszym czasem w moim życiu.
W jednej chwili miętosisz się w śpiworze,
a w następnej odkrywasz, że zrujnowałaś resztę swojego życia.
Możesz to przewinąć?
Do początku?
Tylko trochę.
Próbowałam, Bóg jeden wie...
Ale rok, który spędziłam z tym dzieckiem, był najbardziej...
Przewiń jeszcze raz...
...z 5 sekund.
- Jesteś pewna? - W zasadzie...
- nie powinniśmy tego oglądać. - Możecie cofnąć o jedno zdanie?
Ale rok, który spędziłam z tym dzieckiem,
był najbardziej przerażającym, najczarniejszym czasem w moim życiu.
W końcu poddałam się.
Myślisz, że można tak po prostu oddać?
Pewnie podrzuciłaś je gdzieś i przypadkowi ludzie...
...przechodzili i wzięli?
Dobra, znajdę ci jakieś suche ubrania.
Mam jej otworzyć?
/To ja!
Może poczujesz się lepiej, jak z nią porozmawiasz.
/Słyszę, że tam jesteście.
/Nie każcie mi rozwalać drzwi.
Witam.
Cześć.
- Widziałam twoje zdjęcie... - Nie chce cię w tej chwili widzieć.
To niedobrze, jestem jej matką.
Może inny dzień będzie lepszy.
Chyba, że powiesz "nie", ale zamierzam was zostawić same.
Boi się zostać sama z własną matką?
Nie boję się zostać sama.
Będę pod pagerem, jeśli będziesz mnie potrzebować.
- Alan nie miał prawa! - Jesteś zdolna do mówienia prawdy?
Miałam 15 lat.
To tylko troszkę więcej niż dzieci z twojej szkoły.
Twój ojciec zniknął.
Mój ojciec się ode mnie odwrócił.
Karmiłaś mnie piersią?
Moja matka powiedziała, że zrujnowałam sobie życie.
Wyrzucili mnie.
Miałam torbę z ubraniami i 48$.
Nie wiedziałam czy kiełbasa kosztuje 6 dolarów czy 600.
Nie miałam pojęcia, jak otworzyć pieprzoną puszkę zupy.
A ty nie chciałaś przestać płakać.
Chwytam.
Oglądałam nagranie.
Ja i miliony innych ludzi. Swoją drogą, jaką masz oglądalność?
Widziałaś na tym nagraniu, że poszłam do mojego ojca
z jego wnuczką w brzuchu i błagałam go o pomoc, a on mnie odtrącił.
Widziałaś, że nigdy mu nie wybaczyłam, że nie poszłam nawet na jego pogrzeb.
Widziałaś tylko fragmenty, które mogły wyglądać źle.
Myślałam, że tak będzie najlepiej.
Jak idiotka, myślałam, że robię dobrze,
a potem było za późno.
Za późno?
Jakbyś mogła to cofnąć, byłoby inaczej?
Poświęciłabyś swoje przecudowne życie, by siedzieć z naburmuszonym,
humorzastym dzieciakiem, które często chorowało.
Przy okazji, zapalenie gardła, jak ogień, 10 razy w ciągu roku.
Siedziałabyś?
Do 6:00 rano. Pocierając ją alkoholem, bo ma 41 stopni gorączki.
I to była ostatnia chwila, by twoje dziecko nie miało wady mózgu do końca życia?
Chciałaś znaleźć tę dziewczynkę już dorosłą,
by jej powiedzieć, że nie kochałaś jej wystarczająco?
Lub nie w taki sposób jak trzeba?
Twoja matka nie była idealna.
Mówiła mi prawdę.
Dała z siebie wszystko.
I była.
Po prostu powiedz, że wolałaś swoje życie bardziej, niż chciałaś mnie.
Chciałam życia.
Bardziej niż ciebie.
/Halo?
To ja.
Posłuchaj, to się więcej ma nie powtórzyć.
Myślę, że naprawdę nie powinno było się stać...
I dobrze.
Chcę pomóc z tym wszystkim.
/Dobrze.
Jakieś pomysły?
Czekaj.
Możesz to powtórzyć?
Tę część o chęci pomocy.
Naprawdę chcę pomóc z tym wszystkim, naprawdę chcę.
Dziękuję.
Ja też tego chcę.
Jezu, śmiertelnie mnie przeraziłaś.
Przepraszam.
Już wyobrażałem sobie ciebie gdzieś w rowie.
Przepraszam.
Myślałam, że umarłaś w rękach jakiegoś przystojnego nieznajomego,
nie wiem czemu Francuza, choć to jeszcze gorszy obraz.
Powiedziałam przepraszam!
Co?
Co się dzieje?
Nic.
Coś się stało?
Nie.
Czego mi nie mówisz?
A czego mam ci niby nie mówić?
Nie wiem, że...
mnie nie kochasz, że popełniłaś wielki błąd i chcesz to wszystko cofnąć.
Kocham cię.
I nie chcę wszystkiego cofnąć.
Posłuchaj, coś...
Coś ci spadło.
Idziesz się przejść?
A co z dziećmi?
A co cię to obchodzi?
Obchodzi.
Serio?
Naprawdę.
Idź!
Do domu!
Nie mojego domu!
Twojego!
Idź!
- Nie mam domu bez ciebie. - To nie mój problem.
- A tak w ogóle, co robisz na tych spacerach? - Nie chcesz wiedzieć.
Chcę.
Mówię wszystko to, czego nie powiem tobie, lub to, czego chcę ci oszczędzić.
Na przykład?
Jak: Idź do diabła!
Jak: Załatw sobie swoje własne dzieci!
Jak: Co z tobą nie tak, że nie masz własnych dzieci?
Jak: Jaką matką będziesz, jeśli zostawiasz swoje dzieci bez zastanowienia się.
- Wiesz, że... - Co?
Poznać twoje dzieci?
W jakiś sposób to, co mówisz, jest tym, co chcesz powiedzieć twojej żonie?
O naprawdę?! Tak myślisz?
Rozumiesz, że nawet nie mogę wyjść na spacer?
- To musi być bardzo... - Idź do diabła.
Nie muszę z tobą być. Nie muszę się o ciebie troszczyć,
ani o to zapomniane przez Boga dziecko.
Nie mów tak.
Wszystko, co muszę zrobić, to dbać o moje dzieci,
tak długo, aż będą na tyle duże, by zadbać o siebie.
Nie muszę tego nawet lubić.
Ani ich.
Pieprzyć je!
I pieprzyć cię!
Jak długo się spotykacie?
Nie za długo.
Mieliśmy dziś randkę i...
pracuję na tej ulicy i umówiliśmy się tutaj.
Fajnie.
Witam.
Dzień dobry.
Miło was widzieć.
Miło pana widzieć.
A pan jest?
Freddy.
Freddy?
Świetnie.
- O mój Boże ja nie... - To mój brat.
Świetnie.
Możemy zaczynać?
Tak.
I jest pani w...?
10. tygodniu.
10 tygodni.
Widziałeś to już wcześniej? Mój brat jest lekarzem.
Tak, widziałem.
Może nam pan powiedzieć, na co patrzymy?
Chwileczkę.
Jest szansa, by usłyszeć jeszcze raz ten dźwięk?
To najlepsza rzecz jaką kiedykolwiek słyszałem.
Co się dzieje?
April...
...nie widzę bicia serca.
Cześć.
Wejdź.
Jak często tam przesiaduje?
Często przychodzi w piątki, bo wie, że jestem w domu.
April,
adoptuj dziecko.
Jak możesz?
To to samo.
Skąd wiesz?
Może nawet lepiej.
- Uwierz, nie wiesz jak to jest, być adoptowanym. - Nie wiesz, jak jest nie być adoptowanym.
Prawda?
Jak to jest?
To wykańczające.
Czasem zawstydzające.
Nie chcesz jej zaprosić na kurczaka?
Ty możesz.
Dlaczego nie ty?
Chciałabym... jej przebaczyć.
Mam już dość tej złości.
Próbowałam.
Nie potrafię.
Niech ci coś kupi.
Słucham?
Ma kupę kasy. Może się lepiej poczujesz.
To niedorzeczne.
To niech mi coś kupi.
Twój samochód ledwie jeździ.
Dom...
...bardzo mały dom.
Niech ci kupi coś, czego pragniesz, a na co cię nie stać.
Jestem tutaj.
Jezu, kurwa, Chryste.
Przepraszam.
Ja...
Jezu.
Jak się masz?
Niedobrze mi.
Każdego dnia, przez to, co ci zrobiłam.
To dobrze.
To znaczy, myślę, że to raczej dobrze.
Tak.
Tak myślę.
Chcę, byś mi to jakoś wynagrodziła.
To dla mnie, zrozum.
Nie dla ciebie. Dla mnie.
Będę szczęśliwsza na dłuższą metę, jeśli spróbujesz mi to jakoś zrekompensować.
Dobrze.
Chcę, byś kupiła mi dziecko.
A, to proste.
Mam teraz dojście do wszelkiego rodzaju adopcji, w Chinach wrzucają je do...
Nie. Chcę, byś kupiła mi dziecko, które będzie moje.
Mam prawie 40-tkę. Więc nie mam za dużo czasu.
To bardzo drogie, ale chcę, byś ty za to zapłaciła.
Po tym jak to zrobią, będę musiała leżeć nieruchomo przez 2 godziny.
Nienawidzę leżeć bez ruchu.
Chcę, byś tam była.
Znalazła sposób, by mi pomóc.
12 dni później zrobię test ciążowy, 5 godzin po tym dowiem się.
Jeśli zrobisz jeden fałszywy ruch,
nigdy się do ciebie nie odezwę.
Jeśli nie,
może będziemy mogły dzielić kawałeczek życia.
Zrozum, to wszystko, na co mnie stać w tej chwili.
Kawałeczek.
Mogę założyć spodnie?
Włosy średnie, w przeciwieństwie do grubych, cienkich lub łysiejącego.
Zdolności artystyczne?
Żadnych.
Żadnych?
Żadnych.
Jezu.
Jak byś siebie opisał?
Ciężko pracujący, inteligentny, ciepły, troskliwy, seksowny i lubiący rywalizację.
Tego zachowam dla siebie.
Zrób to.
- Tysiące chińskich dziewczynek... - Nie zaadoptuję chińskiego dziecka.
To się pochyl.
- Mogę coś zrobić? - Nie.
Jest pani gotowa?
Chcesz się pomodlić?
Ona tak robi, modli się.
- Chcesz zmówić jakąś modlitwę, czy coś? - Nie.
- Przepraszam, że przerywam... - Co się z tobą dzieje?
- Możecie dać nam chwilkę? - Bernice, słuchaj!
- Tak wiem, przepraszam - O co teraz ci chodzi?
Tylko chwilka.
Zawołajcie nas, jak będziecie gotowe. Będę w pobliżu.
Co?
- Dlaczego nie chcesz się pomodlić? - A ciebie co to obchodzi?
Nie obchodzi.
Mnie to gówno obchodzi.
Ale ciebie tak.
Powiedziałaś mi.
Modliłaś się nad miską spaghetti.
A teraz? Zaraz przed najważniejszym wydarzeniem w swoim życiu
nagle nie jesteś zainteresowana?
To nie twoja sprawa.
Zejdź mi z drogi.
Pomódl się ze mną, to zejdę.
Nie chcę się modlić.
Jedna, mała, głupia modlitwa.
Nie.
Może nie chcesz wystarczająco mocno.
Nie masz pojęcia,
- jak bardzo tego pragnę. - Więc dlaczego nie chcesz się pomodlić?
Bo nie zamierzam przekazywać tego życzenia do...
cokolwiek to jest, co powinnaś kochać, kto...
kto...
Wierzyłam...
Myślałam...
...że Bóg jest...
...dobry.
Może Bóg jest...
Jaki?
Trudny.
Okropny.
Skomplikowany.
Jak ja.
Wystarczył jeden mężczyzna na świecie, który był dla mnie dobry, a ja go odtrąciłam.
No właśnie.
Tak było.
I co robimy?
Już skończyłyśmy.
Przepraszam.
Jakiś problem?
Czekajcie.
/Wysłuchaj Izraelu...
/Adonaj....
Co to znaczy?
Posłuchaj Izraelu, Panie i Władco! Jeden jest Bóg,
A co to znaczy?
Słuchaj Izraelu, Boże miłości i Boże strachu,
Jeden jedyny.
Witaj.
Dziękuję, że zechciałeś mnie zobaczyć.
Stoisz pomiędzy mną, a moimi drzwiami wejściowymi, więc...
dosłownie przynajmniej tyle mogę zrobić.
Słyszałem, co się stało.
Przepraszam, że nazwałem dziecko zapomnianym przez Boga.
Wyszło na to, że było.
Tęsknię za tobą.
A ty za mną?
Czego chcesz, April?
Chcę na ciebie patrzeć.
Przez długi, długi czas.
Co jeszcze?
Jest szansa, że moje życie zmieni się za kilka godzin, albo i nie...
Ale może.
I zanim to się stanie, chcę powiedzieć dwie rzeczy.
Wiem, co ci zrobiłam, zwłaszcza tobie.
Najgorszy koszmar, nie?
Wiedziałam o tym.
Wtedy o tym wiedziałam.
Co jeszcze?
Zrobię to jeszcze raz.
Ja...
...będę cię ranić i ranić.
Nie tak.
Musiałbyś mnie zostawić, gdybym cię zraniła w ten sposób.
Gdybyśmy byli razem, zostawiłbyś mnie, gdybym cię tak zraniła, prawda?
Tak.
Tak, zostawiłbym.
To dobrze.
Ale zranię cię w inny sposób. Nie będę tego chciała, ale tak będzie.
A czasem będę chciała.
Niezła oferta.
Ty też mnie zranisz, wiesz?
Zranisz mnie i zmienisz się.
Mógłbyś mnie nawet zostawić po tym, jak obiecasz, że tego nie zrobisz.
- Nie zrobiłbym tego. - Ale mógłbyś.
Ale nie zrobiłbym!
Ale...
...mógłbyś.
Tak, przypuszczam, że tak.
Więc?
O Boże...
Wiem.
Przepraszam.
Więc?
Czy możesz przynieść wszystko ze stołu?
Dzięki.
Gdzie wasz tata?
Zajmę się tym.
Do zobaczenia w środku.
/Jest taka żydowska historia.
/Zwykły, żydowski kawał.
/Ojciec uczył syna, jak się mniej bać,
/by być odważniejszym.
/Mówił: "Skacz".
/"A ja cię złapię."
/Mały chłopiec ufał mu i skakał.
/I kiedy ojciec go łapał, /czuł się wypełniony miłością.
/A gdy go nie łapał, /był wypełniony czymś innym, czymś...
/...więcej.
/Życiem.
/Amen.